Numery na jajkach

Niektórzy sklepikarze skarżą się, że część klientów nie chce kupować stemplowanych jaj - ludzie myślą, że na jajkach wybijane są daty ich trwałości. Wielu klientów reklamuje jajka, jako nieświeże od... kilku miesięcy ( np gdy widzą cyferki 24 07)!

 

Rząd cyfr i literek na jajkach, to nic innego jak identyfikator producenta, i to nieraz z dokładnością co do numeru kurnika! Obecnie wszystkie jajka  trafiające do sklepów muszą być oznakowane. Na razie wyjątek mogą stanowić wyłącznie jajka do sprzedaży bezpośredniej, czyli z chowu przydomowego. Jednak w sklepie każde jaj musi być oznakowane. Pierwszy znak określa sposób hodowli kur niosek. Jaja od kur hodowanych ekologicznie mają oznaczenie 0, od kur o chowie wolno-biegowym - 1, ściółkowym ( w kurniku) - 2, w klatkach - 3. Kolejne oznaczenia to symbol kraju produkcji jaj - w przypadku polski PL. Następne liczby to weterynaryjny numer identyfikacyjny fermy.. Dwie pierwsze oznaczają województwo, w którym działa ferma. Dwie kolejne cyfry określają powiat w którym istnieje ferma. Kolejne dwie cyfry określają zakres i rodzaj działalności - dla fermy jaj konsumpcyjnych jest to 13, a na przykład dla sprzedaży bezpośredniej - 56. Ostatnie cyfry to już numer producenta.

Maja
Źródła http://www.womkat.edu.pl/files/standaryzacja/grupa25/m.domagala/jak_czyta_etykiety_na_jajach.html
 http://www.kronika.beskidzka.pl/index.php3?wiecej=tak&menu=specjalne&id=412

Rtęć

Rtęć jest znana od bardzo dawna. Ślady metalicznej rtęci znaleziono w egipskich grobach datowanych na 1500 rok przed Chrystusem. Na Dalekim Wschodzie szeroko stosowano ją w medycynie, włącznie z leczeniem złamań kości. Alchemicy uznawali rtęć za materię pierwotną (materia prima), z której można uzyskać wszystkie inne metale przez zmieszanie w odpowiednich proporcjach z siarką. Jest to jeden z rzadszych pierwiastków na Ziemi. Występuje głównie w postaci rud, chociaż można też znaleźć rtęć w postaci czystego metalu. Co ciekawe, otrzymywanie rtęci z najpopularniejszej rudy (cynober – siarczek rtęci, HgS) jest wyjątkowo proste – wystarczy ogrzewać ten związek w obecności tlenu z powietrza. Dawniej rtęć była nazywana żywym srebrem.
Nazwa ta przetrwała w symbolu pierwiastka. Hg to skrót od „hydrargyrum”, czyli „wodne srebro”. W wielu językach jej nazwa pochodzi od rzymskiego boga handlu, Merkurego, znanego ze swojej ruchliwości i szybkości. Naszych przodków fascynował wysoki ciężar właściwy rtęci. W Azji bogacze mieli w domach małe baseny wypełnione rtęcią, bawiąc się leżeniem na niej. Prawie wszystkie znane wtedy metale też pływały na powierzchni rtęci. Wyjątkiem było złoto. Oczywiście rtęć służyła nie tylko do zabawy. Były termometry rtęciowe, barometry, manometry. Stosowano ją także w stomatologii (amalgamaty, czyli stopy rtęci z innymi metalami). Sporo rtęci i jej związków stosuje się w procesach produkcyjnych, głównie przy otrzymywaniu chloru i sody kaustycznej (NaOH), a w mniejszych ilościach jako katalizatora. Używano jej dawniej także do wydobywania złota metodą amalgamatową.

Maja
Źródła:  http://gosc.pl/doc/2422503.Rtec-Mity-i-prawdy
https://pl.wikipedia.org/wiki/Rt%C4%99%C4%87

Sen

Sen – stan czynnościowy ośrodkowego układu nerwowego, cyklicznie pojawiający się i przemijający w rytmie dobowym, podczas którego następuje zniesienie świadomości i bezruch.
Długość snu u poszczególnych zwierząt znacznie się różni. U żyraf wynosi on 2 godziny na dobę, a na przykład u nietoperzy 20 godzin na dobę. U niektórych zwierząt (pingwiny, foki, delfiny, psy) półkule mózgowe śpią na zmianę. Objawia się to zamknięciem oka przez śpiącą półkulę. Foki śpią w ten sposób, żeby wynurzać się w celu zaczerpnięcia powietrza.
Zapotrzebowanie na sen u ludzi zależy od wieku, przy czym generalnie im młodsza jest osoba, tym więcej snu potrzebuje. U noworodka i małego dziecka sen jest podzielony na kilka części – u osoby dorosłej natomiast taki podział raczej nie występuje.
Zapotrzebowanie na sen jest też cechą indywidualną, zależną od genów. Zwykle dorosłe osoby potrzebują około 6-8 godzin pełnego snu na dobę. Mózg nastolatków podlega jednak znaczniejszym zmianom i prawdopodobnie wymagają one przynajmniej 9 godzin snu na dobę, do efektywnego funkcjonowania.


Skutki braku snu przez 24 godziny:

• Układ immunologiczny zaczyna tracić wydajność. Produkuje coraz mniej białych krwinek, wskutek czego gwałtownie wzrasta niebezpieczeństwo zachorowania.
• Zmniejsza się zdolność zapamiętywania (o 40%) – przy dwudziestoczterogodzinnym braku snu może dochodzić do błędów w przetwarzaniu sygnałów.
• Następuje odczuwalne zakłócenie rytmu produkcji męskiego hormonu płciowego (testosteronu) i jego żeńskich odpowiedników (estrogenów). Powstaje ich niedobór.
• Produkcja glukozy spada o sześć do jedenastu procent. Organizm nie otrzymuje przez to dostatecznej ilości energii – czas reakcji ulega podwojeniu. Człowiek ma wrażenie, że rzeczywistość przyspiesza.

Skutki braku snu przez 36 godzin:

• Drastycznie spada szybkość reakcji: organizm jest czterokrotnie wolniejszy niż po przespanej nocy.
• Mocno wzrasta gotowość do podjęcia ryzyka. Przyczyną tego stanu rzeczy jest silniejsze ukrwienie ośrodków nagrody i przetwarzanie emocji w mózgu, którego nie hamuje już centrum kontroli.
• Światło dnia wydaje się zbyt intensywne, odgłosy brzmią nienaturalnie głośno. W tej fazie braku snu występują często nudności. Symptomy są podobne do tych, które towarzyszą migrenie.

Skutki braku snu przez 48 godzin:

• Obraz jest rozmazany, pole widzenia mocno ograniczone, organizm traci panowanie nad swoimi procesami, a czas reakcji ulega wydłużeniu. Objawy po 48 godzinach braku snu odpowiadają tym, jakie ma się przy zawartości 1,5 promila alkoholu we krwi.
• Organizm nie jest już w stanie szybko rozkładać kwasów. Dochodzi do przekwaszenia z objawami przypominającymi reumatyzm. Mięśnie i stawy przesyłają do mózgu sygnały bólu.
• Cukier, zamiast w energię, często zostaje przez organizm zamieniany w tłuszcz.
• Dochodzi do wadliwego przetwarzania informacji ze skórnych receptorów zimna. Wewnętrzny termostat w mózgu, jądro okołoramieniowe, sygnalizuje wtedy spadek temperatury, wywołując dreszcze.

Brak snu przez 72 godziny i dłużej:

• Utrata poczucia rzeczywistości i depersonalizacja (przekonanie, że jest się kimś innym).
• Spada zdolność rozpoznawania kolorów. Pojawiają się halucynacje. U dużej liczby osób nie śpiących od trzech dób pojawia się złudzenie kapelusza – na wysokości czoła odczuwa się pierścieniowaty uścisk wokół głowy.
• Pojawia się mikrosen – tzw. sen sekundowy. Wykonywana akurat czynność jest mimowolnie przerywana i przez chwilę trwającą maksymalnie do sześciu sekund człowiek patrzy w próżnię. W tym czasie fale mózgowe układają się we wzór typowy dla fazy normalnego snu.
• Zaopatrzenie mięśni w substancje odżywcze jest mocno ograniczone, co powoduje lekkie drżenie i uczucie odrętwienia rąk i nóg. Z powodu niebezpieczeństwa wystąpienia zapaści wywołanej zmęczeniem nie należy podejmować większych wysiłków.

Maja
Źródła https://pl.wikipedia.org/wiki/Sen 
 http://studentswatch.pl/wykresy/pokaz-wykresy/56f3f614-0da0-45f6-be42-745e2ef8ba2c

Tlenek siarki (IV)

Właściwości dezynfekujące tlenku siarki (IV), powstającego podczas spalania siarki, są znane od bardzo dawna. Jeden z najstarszych przykładów zastosowania tlenku siarki (IV) do tego celu opisał Homer w Odysei.
Po powrocie do domu Odyseusz pozabijał zalotników, którzy próbowali odebrać mu żonę, wierną Penelopę, a następnie kazał okadzić dom siarką.
Tlenek siarki (IV) ma nie tylko właściwości dezynfekujące, ale i wybielające - może odbarwiać zarówno tkaniny czy papier jak i np. kwiaty.

Czerwona róża włożona do naczynia z SO2  w stosunkowo krótkim czasie straci swój kolor.

Maja
Źródła: http://blogiceo.nq.pl/tikowewiadomosci/2013/01/23/nowy-sposob-na-chemiczne-zrozumienie-swiata/

Fajerwerki

Fajerwerki jako pierwsi wymyślili Chińczycy, niedługo po odkryciu prochu, bo już w VII wieku naszej ery, początkowo w formie zabawki - najpopularniejszym typem były rurki z których wysypywały się kaskady iskier.
Fajerwerki swoją różnobarwność zawdzięczają kationom metali zawartym w solach stosowanych do ich produkcji. Kationy strontu i litu nadają płomieniowi barwę czerwoną, wapnia - pomarańczową, sodu - żółtą, magnezu i glinu - białą, baru zieloną.
W laboratorium obecność kationów metali można zidentyfikować za pomocą próby płomieniowej. Polega ona na umieszczeniu dobrze wyżarzonego drucika platynowego, zwilżonego roztworem (zawierającym jony danego metalu) w płomieniu palnika. Płomień zabarwia się wówczas na kolor charakterystyczny dla danego metalu.
       
Maja
Źródła :  https://nowaalchemia.blogspot.com/2013/12/kolory-ognia-czyli-chemia-fajerwerkow.html
http://www.eioba.pl/a/1mzo/pierwiastki-i-grupy-ukladu-okresowego
http://mlodytechnik.pl/eksperymenty-i-zadania-szkolne/chemia/19718-zwiazki-miedzi

Woda pitna

O wodzie zdążyliśmy się dowiedzieć już sporo ważnych i ciekawych rzeczy. Wiemy już, że jest ona obecna w całym Wszechświecie, niezbędna do życia, odgrywa również ważną role w organizmie człowieka. Zadajmy sobie pytanie, skąd bierze się woda zdatna do picia? Jakie są jej źródła, a może ma ona tylko jedno źródło, z którego wszyscy czerpiemy?

Źródłem wody na Ziemi jest każda kropla deszczu, jezioro, podziemna rzeka, morze czy lodowce. Są one ze sobą połączone w fascynujący sposób. Deszcz spada do małej rzeczki, ta z kolei do większej, potem do morza i oceanu, to samo dzieje się z rzekami podziemnymi, które łączą się z innymi, wszystko pięknie się uzupełnia, dlatego też możemy powiedzieć, że wodę dostarcza nam jedno globalne źródło.

Wydawałoby się, zatem, że wody na świecie jest nieograniczona ilość, że możemy z niej czerpać i korzystać do woli. Nie wiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że na ziemi jest ponad 1 260 000 000 000 000 000 000 litrów wody (tysiąc dwieście sześćdziesiąt trylionów). Ta olbrzymia ilość robi wrażenie, prawda? Woda zajmuje ¾ powierzchni naszej planety. Jednak nie możemy dać się zwieść tej liczbie, ponieważ 97% to woda słona, która niestety nie nadaje się do picia. Połowa zaś wody słodkiej, którą można byłoby pić i korzystać z niej w rolnictwie, uwięziona została w lodowcach i lądolodach.

Tylko niecałe 1% wody na ziemi stanowi woda słodka znajdująca się w jeziorach, stawach, rzekach, strumieniach czy wodach podziemnych. Ponadto w bardzo niewielkich ilościach woda występuje, jako para wodna w atmosferze ziemskiej, jednak to zależy już od pogody. Wyobraźmy sobie wielki tort urodzinowy, który chcielibyśmy mieć dla siebie w całości, a tylko jego 1% przeznaczony jest dla nas abyśmy mogli rozkoszować się jego smakiem. Tak właśnie maleńko wody możemy wykorzystać dla siebie z całych jej zasobów, jakie występują na Ziemi.

Mimo, że zapasy wody na Ziemi są olbrzymie, to jednak jest ona nierównomiernie rozłożona na kuli ziemskiej. My natomiast musimy korzystać głównie z wody słodkiej. Są obszary, gdzie tej wody jest za dużo i są obszary, gdzie jej wciąż brak. To regiony, gdzie opady są bardzo rzadkie i wodę bardzo trudno tam znaleźć, mowa oczywiście o pustyni. Tam zwierzęta muszą czerpać wodę z rosy. A jak wygląda to w naszym kraju? Wieli ludzi uważa, że Polska jest krajem bogatym w wodę. Nic jednak bardziej mylnego. Średnio, w Europie na jednego człowieka przypada rocznie 5100 m³ wody, natomiast w Polsce tylko 1700 m³. Jesteśmy na jednym z ostatnich miejsc w Europie. Najgorsza sytuacja jest jednak w Afryce i niektórych krajach Azji. Na świecie ponad jeden miliard dwieście milionów ludzi ma utrudniony dostęp do wody, a 200 milionów cierpi z pragnienia. Liczba ludności wciąż rośnie, więc wody będzie potrzeba coraz więcej.
Maja
Źródła http://www.almamarket.pl/public/upload/img/original/05/68/56808_infografika-woda.jpg

Oliwka europejska

Główne zastosowanie oliwki europejskiej:

• zwalczanie drobnoustrojów
• obniżanie gorączki
• wzmocnienie układu sercowo-naczyniowego
• infekcje wirusowe (np.przeziębienia i grypa)
• infekcje bakteryjne,pasożytnicze i grzybicze
• nadciśnienie
• arytmia serca

Informacje ogólne
Drzewo oliwne to niewielkie drzewo wiecznie zielone występujące w krajach śródziemnomorskich. Daje ono zielone lub czarne jadalne owoce, z których otrzymuje się również smaczny olej. Olej i liście są przetwarzane w celach leczniczych.
Liście oliwki stosuje się w chorobach takich jak przeziębienia i grypa, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, opryszczka, półpasiec, HIV/AIDS, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zapalenie płuc, gruźlica, malarie, i różne infekcje.
Liście oliwki wymieniono w Podręczniku Ziół Leczniczych Duke'a jako środek przeciwbakteryjny ze wskazaniami do stosowania w różnych stanach chorobowych takich jak malaria, czy zaburzenia funkcjonowania układu limfatycznego. Liście oliwki  działają również moczopędnie i regulują stężenie glukozy we krwi. Mogą być stosowane pomocniczo w leczeniu łagodnej postaci cukrzycy.

Maja
Źródła http://budujesz.info/pliki/image/foto/duze/plik515ea4e506e12.jpg