Wymiana gazowa u zwierząt cz I

Oddychanie to proces polegający na wymianie gazowej. U zwierząt polega na pobraniu tlenu ze środowiska i dostarczeniu go do komórek oraz usunięciu z nich dwutlenku węgla na zewnątrz organizmu.

  Oddychanie jest procesem dostarczającym energii. Większość zwierząt uzyskuje energie przez oddychanie tlenowe (oddychanie tlenowe wymaga sprawnej wymiany gazowe), tylko nieliczne, m.in. Pasożytnicze płazińce i nicienie oddychają beztlenowo (fermentacja)

Sposób wymiany gazowej jest bezpośrednio związany ze środowiskiem życia danego organizmu.

• ¨Środowisko wodne- jest tam zdecydowanie mniej tlenu niż na lądzie. Zawartość tego pierwiastka w wodzie słodkiej w temp. 15°C wynosi średnio zaledwie 0,001%. Zmniejsza się w miarę wzrostu zasolenia, temperatury i głębokości.
• Środowisko lądowe-  w porównaniu z zawartością tlenu w atmosferze(ok.21%), zawartość tlenu w wodzie jest znikoma

• Wymiana gazowa u większości zwierząt wodnych odbywa się za pomocą wewnętrznych lub zewnętrznych skrzeli. U niektórych ślimaków morskich skrzela są silnie ukrwionymi wyrostkami grzbietowej części ciała

• Wymiana gazowa u wielu zwierząt lądowych odbywa się za pomocą płuc. Zawsze są one ukryte wewnątrz ciała, co chroni je przed wysychaniem. Występują m.in. U wszystkich ślimaków lądowych. 

• Wymiana gazowa u ryb odbywa się za pomocą skrzeli wewnętrznych. U większości gatunków są one stale obmywane strumieniem wody dzięki rytmicznym ruchom pokryw skrzelowych. Dzięki temu tlen szybko przenika z wody do krwi, a dwutlenek węgla na odwrót

•  Dorosłe płazy żyją głównie na lądzie więc ich narządem wymiany gazowej są workowate płuca. Powietrze dociera do nich  przez drogi oddechowe, są one krótkie gdyż płazy żyją w środowiskach o dużej wilgotności. Nie mają klatki piersiowej więc wentylacja płuc odbywa się tylko dzięki rytmicznym ruchom dna jamy gębowo-gardzielowej. Przez to istotne znaczenie ma wymiana gazowa prowadzona przez skórę. U larw niektórych płazów oddychanie odbywa się za pomocą skrzeli.
   
  

Wisła

• ›Największa rzeka w Polsce [1047 km]
• ›Powstała ponad 2tys. Lat temu
• ›Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię prawie 200tys. km²

Środkowy odcinek Wisły - ciągnący się od Puław do Płocka w przybliżeniu na przestrzeni 210 km, wyróżnia się pod względem walorów przyrodniczych dzięki zachowanemu naturalnemu charakterowi. Na Wisłą kształtowała się historia naszego narodu. Uroda Wisły była powodem do dumy wielu pokoleń Polaków.

 

W korycie Wisły w obrębie Warszawy znajdują się dwa rezerwaty o szczególnym znaczeniu ornitologicznym: Wyspy Zawadowskie na południowym krańcu stolicy oraz Ławice Kiełpińskie na granicy północnej.

Wisła to już nie tylko nasza historia czy piękno krajobrazu, ale przede wszystkim unikatowy na skalę europejską, zespół ekosystemów. Wisła została ostatnią rzeką Europy, której krajobraz (w znacznej części) jest krajobrazem naturalnej, nieuregulowanej, dużej europejskiej rzeki. Pamiętajmy, że dzika natura - jako dobro na świecie coraz rzadsze, staje się szybko, coraz większą i coraz bardziej wymierną wartością.

 Maja